Muhtelif

Vicdan Konvoyu

 

 

 

 

 

 

 

“biz batan güne sahip çıktığımızda
ay, Bitlis’te sarı tütün
ya da bir akarsu imgesi
gibi yiğit ve bütün
bir ağıttı
kadınlarımızda
onlar hüznü bir çeyiz
çileyi ince bir nergis
ve gülerken bir dağ silsilesi
taşırlar
ve birer acıdan ibarettiler
kayıtlarımızda “

Ve birer acıdan ibarettiler kayıtlarımızda

Bugün 8 Mart; insanlığın öğretmeninin acı hayatına teselliler yazılan acı gün.

Bugün özgürlük, eşitlik, adalet derken can veren kadınların anısıyla zulmü haykırdığımız gün.

Bugün uzun bir aradan sonra ilk defa Müslüman kadınların Ben buradayım diyebildikleri tarih…

 

 

6.736 ;

Bizi uykumuzdan uyandıracak güç.

Ümmetin kadınlarının kimlik bunalımına çare

Kabuğuna çekilip yüzlerce tartışmaya konu olan aciz duruşuna bahaneleriyle set ören kadınlarımıza cevap…

Bugün Suriye zindanlarındaki 6.736 kardeşimiz belki de yaralarımıza merhem.

 

 

Ben inanıyorum ki bu konvoy Suriye deki kardeşlerimizin yarasının yanında ümmetin kadınlarının yarasını saracak.

Bu konvoy türlü gerekçelerle kendisini gerçekliklerden soyutlayıp eve hapseden kadınlarımızın sahabe ahlakıyla sesini yükseltmesidir

Bugün yapılan Peygamberin karşısında hakkını arayan Esma Binti Yezid duruşuyla hakkını savunmaktır..

 

Bir şiirin dizelerinde:

“Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde “yetim-öksüz” kalan çok olur:

Bir kadın gittiğinde…

Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci…

Bir anne gider…

Bir dost…

Bir arkadaş…

Bir sevgili…

Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde.

Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar yetim kalır.

Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında. Ve bir kadın gittiğinde pek çok “yetim” bırakmıştır arkasında.”

Denilir.

 

Ümmet kadınlarıdan şehitler verdi, liderler yetiştirdi. Rabbim hepsinden razı olsun.

Yalnız şu bir gerçek ki ümmetin kadınları büyük ölçüde olmaları gereken yeri terk ettiler. Ümmeti öksüz bıraktılar.

Temennim o ki bugün Suriyedeki kardeşleri için sesini yükselten kadınlarımız öksüz bıraktıkları davamızı yeniden sırtlanırlar.

Bu duruş o meydana has kalmaz uyanışımıza vesile olur çünkü biz ayağa kalkmazsak peygamberimize güç veren Hatice annemizin davası yarım kalacak.

Meydanlarda şehit olan Esmanın hakkı için Zeynep Gazalilerin yürüdüğü yola varmak için uyanma vakti..

Rabbim bu olayları uyanışımıza vesile kılsın hepimize zulmün karşısında “ümmetin annesi” gibi durmayı “Ben buradayım! ” diyebilmeyi nasib etsin…

Bir cevap yazın

Comment
Name*
Mail*
Website*