Şiir

Mavi Kelebekler!

Yine yolculuk vakti 
Mavi kelebekler ülkesine. 
Canların derin çukurlara gömüldüğü ve acılarn yüreklerde filizlendiği ülkeye.
Yine yolculuk vakti 
Bilge Kral'ın ve onun yolunu yol edinenlerin yüreğine.

Yolculuk bu sefer Srebrenitsa'ya değil Arakan'a,
Mavi Kelebekler uçurdum bilinmeyen toplu mezarlara,
Kelebeklerim kondu Myanmar'ın her bir tarafına,
Dağlarına, ovalarına ve kan akan sularına.


Yollarda arıyordum yüreğime konmaya çalışan kelebekleri
Ne zaman döndü yüreğim soykırım tarlasına? 
Yasını tutmaktan başka neye yarar ki aciz bedenim.
Dua bile edemedim yakılan canlara.

Hesabı sorulmaz mı?
Arakan'ı görüp de ağlamayan gözden. 
Çocukların arşı saran çığlıklarını duymayan kulaktan.
Soykırıma rağmen hiçbir şey yapmayandan. 
Sorulmaz mı bir gün?

 

Bir cevap yazın

Comment
Name*
Mail*
Website*