Deneme, İslam Genel

Yargıç Değil Davetçiyiz 2

Allah'a davette temel esaslardan biride sevgidir. Sevgi davetçi ile muhatabının arasındaki temel köprüdür. Davetçi muhatabına sevgisini kazandırdıktan sonra onu İslam'a kazandırmış demektir. Bu temel köprü ne kadar sağlam ve temiz olursa sonuç o kadar mükemmel olur. Ama temelde sıkıntı varsa zaten o köprü yıkılmaya yok olmaya mahkumdur. 

 Davetçinin sevgisi iki ana esan uzere olması gerekiyor;

 1-)İhlas; Sevgi Allah rızası için olmak zorundadır. İhlasdan yoksun bu amelin sonu hüsrandır. Niyet Allah rızası için olmadığından zaten bu amel boşa gitmiştir. İhlassız sevgi içi boş balon gibidir belki şişik görünebilir ama içi boş ve heran patlamaya hazırdır.

2-) Sevgide aşırılık ; Davetde sevgi itidalli ve Allah'ın çizdiği sınırlar çerçevesinde olmalıdır. Buda ancak itidalle olabilir. Bir kimseye olan sevgin seni basiretsizliğe götürebilir. Nitekim Allah ayetinde şöyle buyuruyor ; " Size Rabbiniz tarafından basiretler verilmiştir. Artık kim basiretli olursa faydası kendisine, kim de kör olursa zararı kendinedir…"( enam/104 )  yani birine duyulan aşırı sevgi bizim kör olmamıza neden olup bize muhatabın yanlışlarını doğru gösterebilir. Kişi farkına bile varmaz ve sonuç olarak yaptığı davet,sunduğu sevgi Allah için olmaktan çıkıp kendi egosunu tatmin etmeye dönüşebilir. 

  Evet kardeşler bizler yargıç değil davetçiyiz ve davetin temeli sevgidir. Zorbalık ve baskıla hiçbir zaman verimli bir sonuç elde edilemez. Böyle bir davet usulu ne Hz.Muhammed (s.a.v) de mevcut nede onun ashabında mevcut. Allah yoluna davet herzaman yumuşaklıkla ve sevgi bağıyla oldu ve bu şekildede devam edecek. Resulullah bu konuya şöyle değinmiştir;  

"Zorlaştırmayınız,kolaylaştırınız.            Müjdeleyiniz,nefret ettirmeyiniz."

 

Mücahid Güneş

 

Bir cevap yazın

Comment
Name*
Mail*
Website*