Monthly Archives Şubat 2017

Umran!

Umran…
Senin fotoğrafına başımı kaldırıp bakacak kadar yürekli değilim.
Bombalar altında yaşamaya,  hergün ölüp ölüp dirilmeye, aç kalmaya da alışkın değilim. 
Yüzündeki donuk ifadeye de yabancıyım galiba. 
Sana da Aylan'a da ağlamaz oldu taştan daha da katılaşan kalbim, üstelik göz yaşlarım da ne zamandır çekilmiş köşesine,  dinlemez oldu beni…

Aylan  çok şey anlattı o iç burkan ve insanı kalbinden vuran ölümüyle..
Ama ya sen Umran !
Sen, o vicdanlara bakan bakışınla ne kadar aciz, duygusuz, duyarsız,  korkak ve dünyaya dalmış olduğumu  yüzüme haykırdın. 
Ben, sen olamadım;  olamam da…
Nasıl sen olabilirim ki ?
Ben değilim ki toprağın altından çıkarılan ve dünyaya sessizce haykıran.
Ben değilim ki bunca acıya rağmen dik durup ağ...

Read More